Για τα μεταπτυχιακά του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών

5 θέσεις για τις Μεταπτυχιακές Σπουδές

Συνάδελφοι,
Έχει γίνει πλέον σαφές και γνωστό σε όλους το πόσο προβληματική λογική προωθεί ο νέος νόμος για τις μεταπτυχιακές σπουδές. Με διατάξεις όπως αυτή που θέτει το ΜΔΕ ως προαπαιτούμενο χαρτί για την εγγραφή στο διδακτορικό, την υποχρεωτική επιβολή των ΜΔΕ σε κάθε τμήμα, την εισαγωγή ανταποδοτικών όρων χρηματοδότησης και διδάκτρων, την ακύρωση της κρατικής χρηματοδότησης του επικουρικού έργου και την ένταση της ανταποδοτικής – επιχειρηματικής λογικής στο εσωτερικό της έρευνας, είναι σαφές ότι ο νέος νόμος συμπυκνώνει μια σκληρά νεοφιλελεύθερη λογική για τον χώρο των μεταπτυχιακών σπουδών και της έρευνας.
Η πραγματικότητα αυτή θέτει και την ανάγκη να δοθεί η μάχη για την μη-εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου και την διασφάλιση όσων θετικών κεκτημένων υπάρχουν μέχρι σήμερα στο χώρο των μεταπτυχιακών σπουδών. Το πρόβλημα με τον συγκεκριμένο νόμο ξεπερνά τη μία ή την άλλη προβληματική διάταξη: είναι ένας νόμος πλήρως αντιπαραθετικός με τα συλλογικά μας συμφέροντα. Στη βάση αυτής της πραγματικότητας καλούμαστε σήμερα να δώσουμε έναν αγώνα για την υπεράσπιση των θετικών κεκτημένων των μεταπτυχιακών σπουδών, αγώνας που θα πρέπει να πλαισιώνεται από ένα συμπαγές πλαίσιο θέσεων και λογικής.

Θέση 1η: Οι μεταπτυχιακές σπουδές οφείλουν να έχουν ακαδημαϊκό – ερευνητικό χαρακτήρα
Τούτο σημαίνει ότι οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν μπορούν να μετασχηματίζονται σε μια άτυπη μορφή δεύτερου κύκλου σπουδών όπως επιλέγουν να προωθήσουν οι κυβερνήσεις. Οι μεταπτυχιακές σπουδές και τελικά ο διδακτορικός κύκλος οφείλει να σχετίζεται με πρωτότυπα θεωρητικά και τεχνικά αντικείμενα και άρα να οδηγεί σε πρωτότυπες επεξεργασίες, αναλύσεις, συμπεράσματα και τεχνικές δημιουργίες, χρήσιμες στην κοινωνική πλειοψηφία.

Θέση 2η: Τα ΜΔΕ είναι ένας καθαρά επαγγελματικός τίτλος
Αποδεικνύεται και από το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών τους τα οποία επί του συνόλου είναι μια εξειδίκευση των 2 τελευταίων ετών κάθε σχολής (με σπάνιες εξαιρέσεις) και από την αντίληψη των ίδιων των διπλωματούχων μηχανικών για αυτά όσο και από τις ίδιες τις αναφορές της ελληνικής κυβέρνησης στα reports της Μπολώνια, ότι τα ΜΔΕ είναι για την Ελλάδα περίπου ότι ο δεύτερος κύκλος για την Αγγλία (με την αντίφαση βέβαια ότι στην Ελλάδα οι προπτυχιακές σπουδές οδηγούν μέχρι σήμερα σε πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα). Αρκεί κανείς να διαβάσει το τελευταίο report: «Programmes at Master level are also fully functional in many university departments. However, the second cycle for postgraduate studies is not universally applicable and since there is not yet legislation to make it mandatory, the responsibility for establishing such programmes rests within the universities themselves». Δεν έχει νόημα να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι «μπορούμε με το νομικό πλαίσιο του υπουργείου να φτιάξουμε ένα δικό μας ΜΔΕ με επιστημονικό βάθος που δεν θα απαξιώνει το πτυχίο»: η γενική πραγματικότητα επικαθορίζει το ειδικό κάθε σχολής και όχι η εξαίρεση τον κανόνα. Ότι και αν γίνει δεν είναι κάτι άλλο από ένα ΜΔΕ – για το υπουργείο το να βάλουν ΜΔΕ οι ηλεκτρολόγοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από την επιθυμία του Καίσαρα να πάρει το γαλατικό χωριό (για όσους πουν τι κάνουμε ως γαλατικό χωριό να θυμίσουμε ότι και η ρωμαϊκή αυτοκρατορία έπεσε…)

Θέση 3η: Απαιτείται μια μη-ανταποδοτική και εγγυημένη χρηματοδότηση της έρευνας
Η έρευνα μπορεί να προχωρά με τους ρυθμούς που οι ίδιοι οι ερευνητές επιλέγουν και στις κατευθύνσεις που το ίδιο το πανεπιστήμιο, τα όργανα και το προσωπικό του επιθυμούν μονάχα αν υπάρχει μια εγγυημένη και επαρκής χρηματοδότηση που δεν θα λειτουργεί με ανταποδοτικά κριτήρια βγαλμένα από το υπουργείο ή τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Η έρευνα στο πανεπιστήμιο δεν έρχεται πλάι στα R&D τμήματα των εταιριών αλλά σε ένα διαφορετικό επίπεδο από αυτά. Βρίσκεται πριν από την άμεσα εφαρμοσμένη έρευνα και μετά από αυτήν. Οφείλει να ανοίξει επιστημονικές, τεχνικές και τελικά κοινωνικές διεξόδους και όχι να τρέχει να προλάβει έρευνα που ούτως ή άλλως μπορεί να γίνει στα ερευνητικά ινστιτούτα των επιχειρηματικών κολοσσών της παγκόσμιας αγοράς.

Θέση 4η: Ο μεταπτυχιακός δεν είναι «το παιδί που κάνει τζάμπα το εργαστήριο»…
Για όσους δεν το καταλάβανε και καταρχήν προς το υπουργείο είμαστε απόφοιτοι της σχολής! Αυτό σημαίνει ότι δεν μας αντιστοιχεί δουλειά με αντιμίσθια πείνας, απουσία ασφάλισης (πληρώνουμε ΤΣΜΕΔΕ!) και μια ιδιότυπη σύμβαση που δεν μπορεί να αποτελεί προυπηρεσία για κανέναν από εμάς. Στο βαθμό που κάνουμε επικουρικό θα πρέπει να μας προσφέρονται αξιοπρεπείς συμβάσεις και ένας μη-απαξιωτικός ρόλος στην εκπαιδευτική διαδικασία. Και τελικά θα πρέπει να γίνει σαφές ότι οι εργαστηριακές ανάγκες είναι νευραλγικός τομέας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και άρα αντιστοιχεί και πρέπει να γίνονται από μόνιμο προσωπικό.

Θέση 5η: Οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν είναι ο χώρος που οι απόφοιτοι θα καταπιούν τη λογική της αγοράς αφού δεν την κατάπιαν ολόκληρη στις προπτυχιακές σπουδές
Αρκεί κανείς να δει τα προγράμματα πολλών ΜΔΕ για να δει ότι οι κανονισμοί τους διαπνέονται από την πιο σκληρή λογική για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Από μια μικρή έρευνα δεν καταφέραμε να βρούμε ένα ΜΔΕ χωρίς deadline, χωρίς υποχρεωτικές εργασίες, χωρίς προαπαιτούμενα και αλυσίδες. Αυτό δεν είναι έρευνα… Είναι σπουδές;;;

Συμπέρασμα: να μην εφαρμόσουμε το νόμο – να ισχυροποιήσουμε τις μεταπτυχιακές σπουδές του τμήματος

Η επί του συνόλου αντιπαράθεση με τον νέο νόμο του υπουργείου αποτελεί de facto προϋπόθεση για την υπεράσπιση του ρόλου και της σημασίας των μεταπτυχιακών σπουδών. Για όσους θέλουν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του εργαζόμενου μηχανικού αλλά και την αξία της επιστημονικής έρευνας, μονόδρομος είναι η ακύρωση της λογικής του υπουργείου και η διαμόρφωση καλύτερων όρων για τις ίδιες τις μεταπτυχιακές σπουδές του τμήματος. Να πατήσουμε σήμερα πάνω στο συνολικό κλίμα αναταραχής στο χώρο της εκπαίδευσης και να πετύχουμε την μη – εφαρμογή αρχικά των πιο σκληρών διατάξεων (ΜΔΕ προαπαιτούμενο για κάθε ΠΜΣ και για την εγγραφή στο διδακτορικό), προωθώντας παράλληλα την ίδια την έρευνα στο εσωτερικό του τμήματος, την αναγνώριση του έργου που παράγεται σε τοπικό και διεθνές επίπεδο.

Αριστερή Κίνηση Μεταπτυχιακών – ΗΛ/ΜΗΧ